Slapeloze nachten

muskietAls de temperatuur stijgt vind ik dat ergens wel leuk, twee dingen echter staan mij tegen. Ten eerste de wesp. Hoewel een mooi insect qua uiterlijk, weet hij de maand augustus compleet te vergallen. Wat stel ik namelijk het meest op prijs van mooi weer? Buiten eten en een pint kunnen drinken op een terras. Dat zonder rare bokkesprongen te moeten maken of (wanneer ik mijn rust bewaar) lijdzaam moeten toezien hoe dat stomme beest geniet van wat ik toch betaald heb. 

Daar waar de wesp nog iets is waar, wanneer niet ik, mensen om mij heen nog wel kunnen lachen is het meest hatelijk aan warm weer de slapeloze nacht.

Het begint bij de installatie van mijn te warme lichaam in mijn van dikke dekens ontdane bed in mijn te zwoele slaapkamer. Ik weet dan al namelijk dat ik het laken wat ik dan om mij heen sla gedurende de nacht met hand en tand zal moeten verdedigen. De liefde van mijn leven blijkt op dat moment een van de vele vijanden die zo’n slapeloze nacht tot een slapeloze nacht maken. Zij woelt en schopt om haar heen. Niet voor rede vatbaar.

Wanneer ik dan toch een plek heb veroverd in bed blijkt de, anders zo succesvolle, houding die ik gedurende mijn slaap placht te hebben weinig succesvol te zijn. De zoektocht naar een goed alternatief begint en zal tot het ochtendgloren duren.

Voorgaande zou dragelijk zijn en geen blog waard als er niet van die insecten zouden zijn die met hun gezoem als ‘Mescherschmidts’ langs mijn hoofd scheren. Zij beginnen met het bombarderen van alle hoop op goed uitgerust wakker worden. Meesters als zij zijn in het tot wanhoop drijven van de mens komen ze beurtelings; één voor één. Ik ga op jacht, sla menigeen dood maar toch… Op het moment dat ik dan eindelijk in slaap dreig te vallen blijkt meestal een muskiet te hebben overleefd.

“Steek me maar” denk ik nog, in de ijdele hoop dat het tergende gezoem dan zal stoppen. Maar nee, de muskiet neemt zijn tijd alvorens te steken. Verkenningsvluchten worden gemaakt.

Het zijn die momenten dat ik woest mijn bed uitspring en in staat ben met het eerste de beste projectiel de mug de adem te benemen. Dat blinde woede nergens goed voor is komt dan maar al te vaak aan het licht. Talloze malen heb ik mijzelf geslagen, eenmaal zelfs zo hard dat ik tijdelijk aan een oor half doof was.

De slapeloze nacht blijkt nooit helemaal slapeloos. De drang te slapen is schijnbaar dusdanig sterk dat de laatst overgebleven muskiet vrij spel heeft. En dan blijkt hoe venijnig zwoele zomernachten zijn: nog maar net in slaap, gaat genadeloos de wekker.

2 Comments

  1. Je kan je leven wel wat vergemakkelijken, als je een klamboe rond je bed hangt. Je hebt tegenwoordig ook zo een infrarood vliegenmepper. Het nadeel is dat je daarmee de beestjes wel dood. Een laatste optie is een kruimeldief, of een stofzuiger. Je zzzuigt ze zo uit de lucht en het scheelt bloedvlekken, op het pas neergehangen behang. Bovendien laat je de insecten in leven, in een mooie donkere omgeving, waar ze gezellig met zijn allen de hele nacht nog door kunnen zzzoemen.

  2. De klamboe hebben we geprobeerd, die blijft bij ons nooit netjes hangen. Het idee van de stofzuiger vind ik eigenlijk nog de beste. Aan de andere kant, een vlieg doodslaan geeft wel voldoening. Ai, wat ben ik ook wreed… Doe mij zo’n stofzuiger!

Comments are closed.